15 juni 2010 ~ 15 juni 2011Bijna 1 jaar voorbij. Een moeilijk, pijnlijk jaar. Het accepteren, ermee omgaan lukt nog niet goed. Ooit gaat dat goedkomen. Een ver’jaar’dag zonder bloemen en taart. Als je toch iets wilt geven denk aan een donatie voor MSresearch giro 6989 of een extra knuffel voor mij….
Wil jij mij volgen op twitter? Mail mij dan even via de mailknop, die kun je hier rechts boven vinden. Dan stuur ik jou de link. Via twitter kun je lezen wat ik doe en denk. Tot daar?
Afgelopen vrijdag kwam de arbeidsdeskundige bij mij thuis langs. Toen ik hoorde dat hij thuis langs zou komen dacht ik: waarom thuis en niet op het werk? Nu snap ik dat.
Het was een vriendelijke maar directe man, wat wel zo prettig is. Wat hij zei was wel even schrikken. Ik kan daar nu nog niet teveel over kwijt want ik wil eerst mijn werkgever spreken. Ik zal zodra ik dat heb gedaan jullie meer informeren.
Dezelfde dag mocht ik mij ‘smiddags melden bij de neuroloog, hij durfde geen uitsluitsel te geven dus 24 maart een nieuwe MRI en 1 april dxe9 uitslag. 1 ding heb ik wel geleerd bij MS moet je vooral veel wachten….
Morgenochtend mag ik mij om 10 uur weer melden bij de ArboNed-arts ik heb heb hem niet veel te vertellen maar ik moet mij wel melden. Dus dat doe ik braaf.
1 ding is zeker aan het eind van het jaar gaat het een heel UWV-gedoe worden.
Van 13.30 tot 15.30 uur aan het infuus gezeten.
Geen probemen, afgelopen nacht van 22.30 tot 10 uur geslapen, was de dag ervoor hyper en 35 uur wakker dus was wel nodig.
Nu rusten en wachten op 4 mrt afspraak met de neuroloog.
Wachten, wachten….
Zij belde aan, ik deed open. Het kan niet, probeerde ik. Zij zei: Je hebt geen keus. Dit is het tempo en jij past je maar aan. Zij is het MonSter.
Als ik tegen haar vecht verlies ik. Als ik haar laat winnen ook. Samenwerken kunnen zij en ik niet. Misschien als ik haar als vriendin zie wel?
Vriendin worden met iemand die het ‘goede’ afpakt is moeilijk, al krijg ik er ook dingen voor terug. Het MonSter in je leven laten is moeilijk.
Maar eens moeten het MonSter en ik, haar prooi (waarom ik niet?) door 1 deur en die tijd komt nog wel. Dat moet voor haar, mijn geliefden en voor mijzelf.
xx Holly
Dag 2: van 13.30 tot 15.15 uur aan het infuus gezeten
Nog 1 dag te gaan….
Dag 1: van 11.30 tot 14.30 uur aan het infuus gehangen.
Nog 2 dagen te gaan…..
Het beeld is een beetje vaag, maar het gaat om het verhaal.
21, 22, 23 februari mag ik mij melden bij het Tergooiziekenhuis locatie Hilversum. Prednison-kuur nr 2 is een feit. 3x1000mg in mijn lichaam, gelukkig mag het dit keer poliklinisch dat is wel fijn.
Het is een twijfel geval, maar als er niks gebeurd trekt mijn lichaam het niet meer. 4 maart heb ik weer een controle afspraak bij mijn neuroloog dan kijken we verder hoe of wat. Het gaat namelijk wel snel allemaal….
We wachten rustig af en hopen dat de kuur aanslaat en ik weer wat energie krijg.
PS: leestip: Vallende Vrouw. Voor als je de MS en mij beter wilt begrijpen. Bekende kunnen het boek van mij lenen.
Het meest waardevolle stukje uit het boek:
Waarom ik?
Waarom ik niet?
